آموزش به ترتیب و کامل:

۱.ابتدا وارد اکانت خودشوید بعد از ورود به اکانت خود شما آماده ساخت یک صفحه برای کارهای شخصی تجاری یا … یا همان fan page می باشید

۲.دنبال آیکونی باشید که نشان دهنده ساخت صفحه یا create page l می باشد البته شما می توانید از آدرس زیر نیز استفاده کنید

http://www.facebook.com/pages/create.php

۳.بعد از اینکه وارد صفجه شدید بسته به علاقه خود یک عنوان برای صفجه خود انتخاب کرده و دکمه ساخت یا create رو کلیک کنید تا به مرحله بعدی برسید

۴.بعد از ساخت صفحه حالا نوبت به خوشگل کردن اون میرسه ازجمله اضافه کردن عکس توضییحات اضافی و ….
۵.خوب حالا نوبت به اضافه کردن این لینک به صفحه اصلی برای بازدید دیگران و در نهایت بالا رفتن آمار صفحه می شه که خوب در این صورت دکمه زیر رو فشار دهید
Promote this Page on your website

موفق  باشید.

با اینکه در سال‌های نخست پیدایش طراحی وب، طراح‌ها از جدول‌ها و ترفند پنهان سازی آنها برای چیدمان کمک می‌گرفتند، روش مدرن طراحی وب، این روند را منسوخ کرده است. چیدمان اکنون، تنها با دیواره (یا DIV)، که برتری‌های فراوانی نسبت به جدول‌ها (یا TABLE) دارند، انجام می‌شود. هر دیواره، یک موزاییک مجازی بخش کننده صفحه‌است که کار چیدمان را آسان‌تر انجام می‌دهد. جدول‌ها به جایگاه نمایش داده‌های ستونی خود بازگشتند و دیگر از آنها برای چیدن داده‌های صفحه‌های وب استفاده نمی‌شود. الگوهای آبشاری، افزون بر سبک تر کردن هر صفحه وب و پاک‌تر کردن آن، از داده‌های تصویری و نمایشی استاندارد، روش طراحی وب را به میزان فراوانی آسان تر و دسترسایی و کارایی وب را بهتر کرده‌اند.

به کمک CSS میتونیم از دوباره نویسی كدهای HTML که باعث مشکل شدن کدنویسی و همچنین كند شدن سرعت بارگذاری صفحه در اینترنت میشه جلوگیری كنیم.

برای مثال می تونیم یك بار نوع فونت مورد استفاده در یك صفحه را تعیین كنیم و دیگر مجبور نباشیم كد مربوط به فونت را در صفحه به كارببریم.
در واقع بطور کلی میشه گفت CSS این امکان رو ایجاد میکنه تا طراح بتونه چندین مشخصه توی طراحی صفحه رو به یکباره تعیین کنه و همچنین میشه گفت برای کنترل دقیق مشخصات صفحه و استاندارد کردن تگ های غیراستاندارد HTML و طراحی Layout صفحه میتونیم CSS رو بکار ببریم.

مزایای CSS بصورت خلاصه : (در مورد هرکدوم از این مزایا میشه مفصل صحبت کرد و مفهوم اونا رو در عمل باید دید)

• CSS در وقت صرفه جویی میکنه (همونطور که گفتم با تعیین یکباره مشخصات)
• تغیییرات مجدد تگ های HTML بسیار راحت میشه.
• طراحی صفحه بدون نیاز به تگ های قالب بندی HTML
• طراحی صفحات دینامیک به کمک javascript
• و …

• قوانین نام گذاری فایل های css

1. از کاراکترهای خاص استفاده نکنید.کاراکترهای مجاز عبارتند از :حروف a-z ، اعداد 0-9 ، خط زیر (_) ، خط فاصله (-)
2. از کاراکتر فضای خالی استفاده نکنید ( ) مثلا : style Master.css  ، این نامگذاری میتواند در وب سرور شما مشکل ایجاد کند.
3. نام فایل بایستی با یک حرف شروع شود.
4. برای نام گذاری فایل از حروف کوچک استفاده کنید.
5. نام فایل را تا آنجا که ممکن است کوتاه تعریف نمایید.
6. فراموش نکنید که حتما فایل را با پسوند css ذخیره کنید.

با رعایت تمامی این نکات شما طراحی سایت بهینه تری را خواهید داشت .

هنگامی که شما یک متن HTML می نویسید هرگز نمی توانید مطمئن باشید این متن  در یک مرورگر دیگر چطور نشان داده می شود.تعدادی از مردم صفحه نمایش بزرگ کامپیوتر دارند و تعدادی کوچک. هر بار که کاربر اندازه پنجره را تغییر دهد متن دوباره قالب بندی خواهد شد. هرگز سعی نکنید که با اضافه کردن خطوط خالی و فاصله در متن آن را در ویرایشگرتان قالب بندی کنید.
HTML فاصله ها را از متن حذف می کند، هر تعدادی از فاصله ها تنها  به یک فاصله  تبدیل می شوند.

نکات پایه ای – اطلاعات مفید

همیشه یک علامت “/” به منابع زیر پوشه ها اضافه کنید. اگر شما پیوندی مثل این درست کنید

href=”http://www.html.ir/links.html”

شما دو تقاضا برای سرور درست کرده اید ، چون سرور یک علامت “/” به انتهای آدرس اضافه کرده و یک تقاضای جدید درست می کند. مثل این:

href=”http://www.html.ir/links.html/”

از Anchor نام دار معمولا برای ساخت یک جدول از محتویات در ابتدای یک پرونده بزرگ استفاده می شود. به هر بخش در میان پرونده یک Anchor نام دار داده شده و پیوند به هرکدام از این Anchor ها در بالای پرونده قرار داده شده است. اگر یک مرورگر نتواند Anchor نام داری را که مشخص شده است را پیدا کند به ابتدای آن پرونده رفته و هیچ خطایی اتفاق نمی افتد.

نکات پایه ای-اطلاعات مفید

اگر یک قاب حاشیه پدیدار داشته باشد کاربر می تواند با کشیدن حاشیه آن ، اندازه آن را تغییر دهد. برای جلوگیری از این عمل کاربر ، شما می توانید “noresize=”noresize را به برچسب <frame> اضافه کنید. اگر برچسب <noframes> را اضافه کنیم ، مرورگر قاب را پشتیبانی نمی کند.
مهم:شما نمی توانید برچسب های <body> </body> و <frame> </frame> را با هم استفاده کنید. هر چند اگر شما برچسب <noframes> را در مرورگر هایی که قابها را پشتیبانی نمی کنند و حاوی مقداری متن نیز باشد اضافه کنید شما باید متن را بین برچسب های <body> </body> قرار دهید.

نکته های پایه ای-اطلاعات مفید

عناصر <thead>، <tbody>و <tfoot>به دلیل پشتیبانی بد مرورگر ها به ندرت مورد استفاده قرار می گیرند. انتظار می رود که در نسخه های بعدی XHTML این روند تغییر کند.

نکات پایه ای – اطلاعات مفید

اگر یک فایل HTML حاوی 10 تصویر باشد ، برای نمایش کامل صفحه به 11 فایل احتیاج است. بارگیری تصاویر وقت گیر است ، بنابر این بهترین توصیه من اینست که از تصاویر به دقت استفاده کنید.

نکات پایه ای-اطلاعات مفید

bg color, background و موجودیت های متن در برچسب <body> در آخرین نسخه HTML بد دانسته شده است. کنسرسیوم شبکه گسترده جهانی(w3c) این موجودیت ها را از نظریه های خود حذف کرده.
به جای آن از CSS باید استفاده کرد(برای معرفی طرح بندی و نمایش خواص عناصر).

• HTML مخفف زبان نشانه گذاری فرا متنی است (hyper text markup language).
• یک فایل HTML یک فایل متنی حاوی برچسب های کوچک نشانه گذاریست
• بر چسب های نشانه گذاری به مرورگرهای وب بیان می کنند که صفحه را چگونه نشان دهد
• یک فایل HTML باید دارای پسوند htm. یا html. باشد
• یک فایل HTML می تواند توسط یک ویرایشگر متنی ساده ساخته شود

پسوند htm. یا html. ?

هنگامی که شما یک فایل HTML را ذخیره می کنید شما می توانید هرکدام از پسوندهای htm. یا html. را انتخاب کنید.ما در مثال هایمان از پسوند htm. استفاده می کنیم. این ممکن است یک رفتار بد موروثی از گذشته باشد که بیشتر نرم افزارهایی که استفاده می شوند فقط پسوند سه حرفی را قبول می کنند.با نرم افزار جدیدتر ما فکر می کنیم که اگر از پسوند html. استفاده کنیم بسیار ایمن تر خواهیم بود.

برچسب های HTML

• برچسب های HTML برای نشانه گذاری عناصر HTML استفاده می شوند
• بر چسب های HTML توسط دو کاراکتر < و > محاط می شوند
• این کاراکتر های محاط کننده قلاب نامیده می شوند
• بر چسب های HTML معمولا بصورت جفت می آیند <b> , <b/>
• اولین برچسب دوتایی برچسب شروع و دومی برچسب پایانی است
• متن های بین برچسب ابتدایی و انتهایی محتوای عناصر هستند
• برچسبهای HTML به حروف کوچک و بزرگ حساس نیستند <b> معادل <B>

جاوا اسکریپت به عنوان یک زبان برنامه نویسی ساده و پرکاربرد به برنامه نویسان در طراحی سایت آزادی عمل می دهد. این زبان به رویدادهای مختلف در صفحه واکنش نشان می دهد به عبارتی می توان یک تابع جاوا اسکریپت را تعریف کرده و با یک کلیک آن را اجرا کرد.

با توجه به نتایج خارق العاده از انتشار نسخه های مختلف زبان HTML که از جمله زبان های ساده در زمینه طراحی سایت و توسعه وب است، در نسخه جدید خود یعنی HTML6 هم  مجموعه ی فوق العاده ای برای فعالان عرصه طراحی سایت و توسعه دهندگان به ارمغان آورده است. اکنون نگاهی به دو نسخه 5 و 6 HTML خواهیم انداخت.

مفهوم HTML5:

در این نسخه امکان مدیریت برنامه های وب با دقت و نظم بالایی وجود دارد و این قابلیت با  ابزارهای <header>, <menu>,<nav> , <menuitem> و … . بوجود آمده است.

توسعه­ دهندگان می­توانند برخی از ویژگی های شاخص  HTML5 که  شامل: آهنگ، ویدئو، ذخیره در حالت آفلاین و … را با اصول بهینه سازی سایت(سئو) همراه کنند. همچنین HTML6 این امکان را برای کاربران خود بوجود آورده است که از خاصیت و ویژگی نوعی از برچسب ها را استفاده کنند، مانند برچسب link و script؛ و حتی امکان استفاده از برچسب­ های <article> و> <section را در بهترین حالت ممکن ساخته است. تاکنون ترفند های زیادی ابداع نشده است که بتوان به وسیله ی آن ها به نتایج مطلوب رسید، به همین دلیل هنگام استفاده باید هوشمندانه عمل کرد.

مفهوم HTML 6:

ورژن HTML6 نسخه ی ارتقا یافته ­­ی  HTML ها است که دارای NameSpaces با ساختار XML می باشد. از ویژگی های مهم NameSpaces این است که با استفاده از برچسب­های <logo/>< logo>  و <toolbar/>< toolbar> قادر خواهید بود امکانی فراهم کنید که سایت قادر به شناسایی و تشخیص لوگو در صفحات وب سایت باشد. یکی دیگر از امکانات HTML6  این است که توسعه دهندگان وب و برنامه­ نویسان در طراحی سایت مورد نظرشان می توانند ار برچسب <container> به جای <div id =’container’> استفاده کنند.

در حالت کلی  HTML6 دارای دو نوع برچسب منفرد حامل اطلاعات و ویژگی ها است، اما داده ها شامل متن نمی­ باشند، همچنین برچسب­ های جفتی می­توانند همراه با متن باشند. برخی از برچسب­های منفرد که در HTML6 قرار دارند که می­ توانند دارای namesapec   های زیر باشند:

<html:html>

<html:head>

<html:title>

<html:meta>

<html:link>

<html:a>

<html:media>

<html:body>

<html:button>

چند ویژگی که HTML6 را متمایز می کند:

• امکان تغییر سایز تصاویر در مرورگر ها
• زبان­های قابل اجرا
• مدیریت بهتر در کنترل اشیای ویدئویی
• پیش پردازنده های جایگزین
• دسترسی امن به اطلاعات

گذاشتن تگ های Block در بین تگ های Inline

عناصر  HTML  به دو گروه inline و block گروه بندی می شوند . هر تگ به صورت پیش فرض دارای خصوصیت inline و یا block است . عناصر block تگهایی مانند div , p و مواردی دیگر را شامل میشند که بیشتر در ایجاد ساختار صفحات مورد استفاده قرار میگیرند . عناصر Inline با توجه به نوع و خصوصیت شان باید در درون عناصر block قرار بگیرند تا بتوانند با استفاده از این نوع از تگها در جریان صفحه قرار بگیرند .

ایا استفاده از عناصر block در بین تگهای inline کار اشتباهیست ؟ جواب  بله است و هرگز نباید انجام دهید .

اما میتوانید  عناصر inline به راحتی درون عناصر block قرار خواهند گرفت .

 خصوصیت تگ alt به تصاویر اضافه نکنید

از خصوصیت تگ alt برای تصاویر استفاده کنید زیرا یک قانون است . برای استاندارد سازی کدهای HTML خود حتما این نکته را رعایت کنید .استفاده از alt برای تصاویر به بازدیدکنندگان صفحات وب سایت شما و همچنین موتورهای جستجو کمک میکند تا موضوع تصویر منتشر شده در وب سایت شما را تشخیص دهند . این نکته زمانی پر رنگ تر و مهم تر میشود که مخاطبان شما از سرعت اینترنت پایین و یا مرورگرهای متنی ( مانند موتورهای جستجو ) استفاده میکنند و یا به هر دلیلی این تصویر در مرورگر بازدیدکننده وب سایت شما نمایش داده نشده است . از این خصوصیت حتی در هنگامی که توضیحی برای تصویر خود ندارید نیز استفاده نمائید و مقدار آن را خالی بگزارید . میتوانید در مورد اهمیت این خصوصیت برای تصاویر مطلب بهینه سازی سایت را نیز مطالعه نمائید .

استفاه نکردن از خصوصیت alt برای تصاویر یک اشتباه بزرگ است .

.

استفاده نکردن از لیست ها – ul , ol – در جای لازم

تگهای ul,ol,li برای لیست کردن مطالب ساخته شده اند و کار با آنها بسیار ساده و راحت است و توانایی های بسیاری را برای کنترل لیست به وسیله css ایجاد خواهد نمود . استفاده از تگهای p , br و هر نوع دیگر از کدهای HTML به غیر از تگهای تعریف شده لیست ها ، برای شکل دهی یک لیست کار اشتباهیست که هرگز نباید انجام شود .

استفاده از تگهای b,I,strong,em برای bold و italic کردن متن بدون در نظر گرفتن موتورهای جستجو

تگهای b و i میتوانند یک متن و یا کلمه را به حالت bold و Italic تغییر دهند . شاید با وجود CSS و توانائیهای فوق العاده در کنترل متن ها به ذهن شما برسد که از این ابزار برای راحتی کار خود استفاده نمائید . توانائیهای font-weight و font-style میتوانند جایگزین خوبی برای b و i باشند اما مشکلاتی را نیز خواهد داشت . در مواردی مخاطبان شما از مرورگرهای متنی بدون استفاده از style ها استفاده خواهند کرد که در اینصورت تفاوتی مابین کلمات bold و italic شده توسط CSS با سایر کلمات نخواهند دید و این مشکل باعث کاهش خوانایی مطالب شما می شود و کلمات با درجه اهمیت بیشتر مورد توجه مخاطب قرار نخواهد گرفت .

اگر شما به بهینه سازی وب سایت خود برای موتورهای جستجو اهمیت می دهید بهتر است از تگهای strong و em به صورت مستقیم در کد HTML به جای تگهای b و i و همچنین style ها استفاده نمائید . به این نکته بسیار مهم توجه داشته باشید که تگ های b و i تگهای نمایشی هستند و تگهای strong و em تگهای مفهومی و نمایشی هستند .

مفهوم این جمله این خواهد بود که متن ها به وسیله b و i فقط یک تغییر حالت ظاهری پیدا کرده اند و به همین دلیل مورد توجه موتورهای جستجو قرار نخواهند گرفت . اما با استفاده از تگهای strong و em شما به همراه تغییرات ظاهری یک شخصیت نیز به متن خود خواهید بخشید و اعلام خواهید کر که این متن در داخل این نوع از تگها از اهمیت بیشتری برخوردار خواهد بود .

بنابراین سعی کنید از این نوع از تگها در جای مناسب خود استفاده نمائید .از b و i در زمانی که نیازی به پر اهمیت کردن متن داخل این تگها نیست و فقط می خواهید شکل ظاهری را تغییر دهید و از strong و em در مواردی که علاوه بر شکل ظاهری می خواهید درجه اهمیت متن داخل آن را نیز نسبت به سایر کلمات افزایش دهید استفاده نمائید .

استفاده بیش از حد از تگ br

تگ br برای ایجاد فاصله و شکست تنها یک خط در متن مورد استفاده قرار می گیرد . استفاده از تگ br برای ایجاد فاصله هایی بیشتر از یک خط در بین خطوط و یا عناصر دیگر اشتباه است . برای ایجاد فاصله بیشتر از یک خط در بین خطوط می توانید به راحتی از تگهای p و یا خصویت padding و margin و حتی line-height استفاده نمائید .

استفاده از تگهای s , strike برای نمایش متن های حذف شده

در نسخه های قدیمی تری از HTML از این دو نوع تگ برای نشان دادن کلمات حذف شده ( Strikethrough ) – با ایجاد یک خط بر روی آنها – استفاده می شده است . این نوع از تگ ها با ورود نسخه های جدیدی از HTML دگرگون شده اند و تگهای strike و s که قبلا برای این منظور استفاده می شده اند دیگر کاربردی نخواهند داشت و استفاده از آنها غیر استاندارد خواهد بود .

در نسخه های جدید از تگهای del – برای نشان دادن متن حذف شده – و از تگ ins – برای نشان دادن متن وارد شده به جای متن حذف شده – به همراه هم استفاده می شود .

بنابراین دچار اشتباه نشوید و از strike و s استفاده نکنید .

استفاده از inline style

هر چند که از style ها می توان به سه روش متفاوت استفاده نمود و یکی از این سه روش استفاده از style های inline در داخل هر تگ است . اما توصیه میشود که از inline style استفاده کمتری نمائید . استفاده از style های inline یک کار غیر استاندارد نیست اما دارای مشکلات و معایبی است که میتواند ما را برای استفاده از این نوع از style منصرف کند .

• ویرایش این نوع از style با توجه به خطی بودن آنها بسیار مشکل است و با افزایش تعداد سندهای HTML گاهی به کار غیر ممکنی تبدیل می شود .
• این نوع از style حجم صفحات را به شدت افزایش می دهد و این نکته ای بسیار منفی است .
• کدها را به هم ریخته و ناخوانا خواهند کرد و ویرایش کد ها را – از نظر خوانایی – بسیار سخت خواهد نمود .
• گاهی کدهای CSS خارجی را دچار مشکل می کنند – کدهای inline بر کدهای CSS خارجی تقدم دارند –

با همه این مشکلات در موارد بسیار خاصی استفاده از این تگها می تواند مشکلات شما را برطرف نماید .

اما به صورت عمومی استفاده از inline style توصیه نمی شود .

اضافه و حذف کردن border در تگ HTML

Border ها یکی دیگر از خصوصیات تعدادی از عناصر HTML هستند که شما می توانید با استفاده از این خصوصیت به صورت مستقیم در تعدادی از تگهای HTML آنها را حذف ، اضافه و ویرایش نمائید .

در استاندارد های امروزی استفاده از این نوع خصوصیت به صورت مستقیم در تگهای HTML توصیه نمی شود و بهتر است به جای استفاده از این خصوصیت در تگهای HTML چشم پوشی نمائید و تغییرات مورد نظر خود را با استفاده از خصوصیت border در CSS انجام دهید . شما با استفاده از CSS توانایی بیشتری در کنترل این خصوصیت خواهید داشت .

استفاده نکردن از تگهای Heading

حتما از اهمیت تگ های heading – h1,h2,h3,h4,h5,h6 – با خبر هستید . قبلا مطالبی در مورد اهمیت این تگها در چینش صفحات و همچنین اهمیت آنها برای موتورهای جستجو منتشر شده است .

استفاده مناسب از عنوان ها – آموزش بهینه سازی سایت

اهمیت تگ های h1,h2,h3,h4,h5,h6 در چینش صفحات وب سایت

از این تگها برای مشخص نمودن سر فصل ها و تیتر ها برای مطالب منتشر شده در وب سایت با توجه به درجه اهمیت آنها استفاده می شود .

استفاده از انواع تگهای دیگر و استفاده از CSS برای تغییر ظاهری عناصری غیر از تگهای heading ، برای ایجاد سرفصل اشتباه بزرگی خواهد بود . سر فصل هایی که با تگهایی غیر از تگهای Heading ایجاد شده اند در مرورگرهای متنی قابل تشخیص نخواهند بود و همچنین از نظر موتورهای جستجو اهمیتی نخواهند داشت .

استفاده از تگهای blink و marquee

جدای از غیر استاندارد اعلام شدن این تگ ها توسط سازمان جهانی استانداردهای وب wc3 ، استفاده از این نوع از تگها در طراحی شما میتواند فاجعه ساز شود !!

برای ایجاد حس توجه و نشان دادن اهمیت یک موضوع و جلب توجه مخاطبان خود بهتر است از روشهای دیگری استفاده نمائید . این گونه از تگها بر خلاف تصور شما ممکن است موجب عدم توجه به وب سایت شما شود . میتوانید مطالب بیشتری را در مورد این دو نوع از تگ در دانشنامه ویکی پدیا مطالعه نمائید

طراحی سایت |  بهینه سازی سایت | طراحی وب سایت |  طراحی پرتال

تفاوت زبان برنامه نویسی php و سکوی asp.net برای طراحی سایت بحثی بسیار طولانی و پایان ناپذیر است. اکثر شرکت ها طراحی سایت و برنامه نویسانی که یک زبان برنامه نویسی را یاد میگیرند علاقه مند به دفاع کردن از آن زبان هستند و بعضا دلایل غیر منطقی و غیر علمی برای کار خودشان دارند. علت اینکه گروه آسیا مصمم شد این مقاله را بنویسه دامن زدن به بحث های طولانی و غیر منطقی که بین برنامه نویسان زبان های php و asp.net وجود دارد نیست زیرا شخصا اعتقاد دارم که زبان های برنامه نویسی ابزار هستند و در صنعت نرم افزار نیروی انسانی و تخصص است که حرف اول را می زند نه یک زبان برنامه نویسی. یک برنامه نویس بد با هر زبانی میتواند یک برنامه ضعیف، کند، غیر ایمن و سرشار از باگ را تولید کند و یک برنامه نویس خوب با یک زبان قدیمی نیز می تواند یک برنامه خوب بنویسد.

دلیل اصلی بلاگ آی تی از نوشتن این مقاله صحبت هایی است که به طور اتفاقی در دو جلسه متفاوتی که داشتم شنیدم، دلایل مطرح شده در دفاع از زبان اسکریپتی php به قدری برای ما عجیب بود که نهایتا مجبور شدم در اینترنت جستجو کرده و به دنبال کشف واقعیت باشیم.

قبل از اینکه وارد مباحث مربوط به مقایسه این دو زبان بشویم لازم است این نکته را مطرح کنم که من به عنوان برنامه نویس وب بیش از 15 سال تجربه برنامه نویسی دارم و در این مدت با زبان ها و پلتفرم هایی مانند جاوا، php ، asp، و asp.net کار کرده ام و به تمام آنها مسلط هستم.

برخی از مواردی که در دفاع از php مطرح می شوند عبارتند از:

آیا سرعت php از asp.net بیشتر است یا بلعکس ؟

مهم ترین دلیل که برنامه نویسان php برای دفاع از آن مطرح می کنند سرعت آن است و میگویند که سرعت php از asp.net بیشتر است، در حالیکه آزمایشات انجام شده نتیجه کاملا متفاوت را نشان می دهند. از نظر منطقی نیز چنین چیزی امکان ندارد به این دلیل که کدهای خروجی asp.net در سمت سرور تفسیر نمی شوند و به صورت dll هستند و web server در زمان اجرای کدها هیچگونه زمانی برای تفسیر آنها نمی گذارد و با سریعترین زمان ممکن اجرا می شوند. لذا چنین حرفی هیچ پایه و اساس علمی ندارد.

برای بررسی سرعت میان زبان های سمت سرور و مقایسه سرعت php و asp.net مقاله زیر را مشاهده کنید:

مقایسه سرعت php ، asp ، asp.net و cgi

همانطور که در نتایج آزمایش مقاله فوق مشخص است، سرعت asp.net قابل مقایسه با سایر زبان ها و تکنولوژی ها نیست و به مقدار قابل توجهی مخصوصا در زمانی که مقدار داده ها افزایش می یابد و مقیاس سازمانی است سریع تر است.

آیا امنیت php بالاتر  از asp است؟

ایمن بودن نرم افزارهای کدباز ( اپن سورس ) یکی از مباحثی است که برخی برنامه نویسان مطرح می کنند. به طور کلی هر سیستمی که افراد زیادی بر روی آن کار کنند و استفاده کنندگان زیادی داشته باشد به مرور تکمیل می شود. اما کدباز بودن نه تنها دلیل بر ایمن بودن نیست بلکه در بسیاری از موارد ممکن است باعث شود که سیستم فوق مورد حمله قرار گرفته و هک شود. به عنوان مثال پلتفرم جوملا که بر پایه php است یکی از ضعیف ترین پلتفرم ها از نظر امنیتی است و هر از چندگاهی شاهد هک شدن نسخه های مختلف آن در اینترنت هستیم.

برخی از مشکلات امنیتی که ممکن است به خاطر برنامه نویسی سایت پیش بیاید عبارتند از:

Remote code execution
SQL injection
Cross Site Scripting (XSS)
Session Hijacking
XSRF

هیچکدام از موارد بالا ارتباطی به زبان برنامه نویسی ندارد و برنامه نویس باید با موارد فوق آشنا باشد تا مشکل امنیتی برای آن بوجود نیاید. ضمن اینکه سیستم های بسیار زیادی در دنیا وجود دارند که با پلتفرم دات نت کار میکنند و اگر این پلتفرم مشکل داشت قطعا هیچ کدام از این شرکت ها به سمت آن نمی رفتند.

آیا سایت های بزرگی مانند گوگل، فیسبوک با php برنامه نویسی شده اند

؟

پاسخ این سوال کاملا منفی است! سایت های فوق عمدتا از زبان های c++ پایتون و جاوا برای برنامه نویسی سمت سرور خود استفاده می کنند و به هیچ وجه از پلتفرم های اپن سورس مثل php در طراحی بخش های اصلی آنها استفاده نشده است. تنها گوگل برای برخی از سرویس های جانبی خود به طور محدود از زبان php استفاده می کند. تنها سایت پربازدید دنیا که از php استفاده می کرده است سایت یاهو است که آن هم در حال انتقال برنامه های خود به زبان جدید node.js است.

برای مشاهده زبان های استفاده شده در سایت های بزرگ اینترنتی می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

اگر ایران از قانون کپی رایت حمایت کند ….

در حال حاضر درصد قابل توجهی از سایت های بزرگ اینترنتی بر پایه asp.net طراحی شده اند، سوال اینجاست که مگر کشورهای دیگه از قانون کپی رایت حمایت نمی کنند؟ پس چرا با این وجود استفاده از تکنولوژی دات نت روز به روز در این کشورها رو به افزایش است؟ متاسفانه زمانی که ما میخواهیم هزینه استفاده از یک سیستم را محاسبه کنیم فقط به قیمت خرید آن فکرمیکنیم و این فرهنگ در ما ایرانی ها وجود دارد.

درست است که زبان php یک زبان اپن سورس و رایگان است، اما اگر شما بخواهید یک پورتال اینترنتی را با استفاده از آن طراحی کنید این کار چقدر زمان خواهد برد؟ آیا خروجی پروژه به مقدار کافی مقیاس پذیر خواهد بود؟ آیا قابلیت توسعه و گسترش کافی خواهد داشت؟ اگر هزینه استخدام یک برنامه نویس n تومان در ماه باشد و پروژه php سه ماه طول بکشد و پیاده سازی همان پروژه با asp.net یک ماه زمان بخواهد، عاقلانه خواهد بود که با خرید لایسنس به سمت asp.net برویم یا از سیستم رایگان php استفاده کنیم؟

اگر منطق فوق درست بود، تا کنون تمام کشورهای دنیا از php استفاده می کردند و کسی به سراغ asp.net نمی رفت در حالیکه در عمل می بینیم که چنین نیست.

گرچه سعی کردم بی طرفانه به مقایسه هر دو تکنولوژی فوق بپردازم اما واقعیت این است که پلتفرم asp.net از نظر امکانات، سطح تکنولوژِی و قابلیت هایی که دارد به هیچ وجه قابل مقایسه با زبان اسکریپتی php نیست. استفاده از php تنها زمانی منطقی است که یک اسکریپت رایگان و آماده برای پروژه ای که می خواهید انجام دهید وجود داشته باشد و نوشتن مجدد کد مقرون به صرفه نباشد. از طرف دیگر به دلیل اینکه سرورهای لینوکس از asp.net پشتیبانی نمیکنند و قیمت ارزان تری نسبت به سرورهای ویندوزی دارند، بسیاری از افراد به دلیل صرفه جویی در زمینه هاست به سراغ php می روند، در حالیکه به دلیلی که در بخش قانون کپی رایت ذکر کردم چنین کاری مقرون به صرفه نیست!

چه زمانی بهتر است از php استفاده کنیم؟

• اگر پروژه ای که میخواهید انجام دهید یک پروژه کوچک است و در مقیاس های بزرگ عملیاتی اجرائی نمیشود php میتواند گزینه خوبی باشد.
• اگر اسکریپت های آماده و کدهای آماده برای پروژه فوق به زبان php وجود دارند، گزینه مناسبی است.
• اگر سرور شما لینوکس است، از php استفاده کنید.

چه زمانی بهتر است از asp.net استفاده کنیم؟

• اگر پروژه شامل انواع نقش های سیستمی و سطوح دستری مختلف و یک پورتال است از دات نت استفاده کنید
• اگر می خواهید از ساختارهای نوین برنامه نویسی مانند MVC استفاده کنید از دات نت استفاده کنید
• اگر می خواهید نرم افزار وب شما به صورت شی گرا تولید شود از دات نت استفاده کنید
• اگر به دنبال توسعه ساختار و پشتیبانی سیستم در دراز مدت هستند و دید کوتاه مدت به پروژه ندارید از دات نت استفاده کنید

زبان سی شارپ، یک زبان برنامه‌نویسی چند الگویی و است و منظم شده مدل‌های تابعی، امری، عمومی، شیءگرا و جز گرا و در بستر دات نت می‌باشد. این زبان توسط مایکروسافت و جزئی از دات نت به وجود آمد و بعداً استانداردهای ECMA و ISO را نیز در بر گرفت. سی شارپ یکی از ۴۴ زبان برنامه‌نویسی است که توسط زمان اجرای زبان مشترک از چارچوب دات‌نت پشتیبانی می‌شوند و در همه جا به وسیله مایکروسافت ویژوال استودیو شناخته می‌شود.

زبان سی شارپ با قدرت و در عین حال سطح بالایی خود توانسته توجه بسیاری از برنامه نویسان را به خود جلب کند.

این زبان برپایه سادگی، مدرن بودن، همه منظوره و شیءگرا بودن ساخته شد. آندرس هجلزبرگ، طراح زبان برنامه‌نویسی دلفی، سرپرستی تیم طراحان زبان سی شارپ را بر عهده داشت. این زبان دارای دستوری شیءگرا مشابه ++C است و به شدت از زبان‌های جاوا و دلفی^{نیازمندمدرک} تاثیر پذیرفته‌است. در ابتدا نام این زبان COOL بود که مخفف C like Object Oriented Language بود، هر چند در ژوئیه ۲۰۰۰، زمانی که مایکروسافت پروژه را عمومی اعلام کرد، اسم آن به سی شارپ تغییر پیدا کرد. آخرین نسخه آن نسخه ۵٫۰ است که همزمان با دات‌نت ۴٫۵ در آگوست ۲۰۱۲ منتشر شد.

اهداف طراحی زبان

• استاندارد ECMA این اهداف طراحی زبان را برای سی شارپ بر آورده می‌سازد:
• سی شارپ یک زبان برنامه‌سازی ساده، مدرن، برای اهداف عمومی و شیءگرا است.
• به دلیل اهمیت داشتن موضوع نیرومندی و دوام و بهره‌وری برنامه‌نویس، زبان دارای چک‌کننده Strong Type، چک‌کننده مرزهای آرایه، تشخیص حالت‌هایی که یک متغیر مقداردهی اولیه نشده‌است، قابلیت انتقال کدها و Garbage Collection خودکار است.
• این زبان برای استفاده در اجزای توسعه نرم‌افزار برای دستیابی به مزایای سامانه‌های توزیعی در نظر گرفته شده‌است.
• قابلیت انتقال برنامه‌نویس بسیار مهم است، خصوصاً برای آن دسته از برنامه‌نویسانی که با زبان‌های C و C++ آشنا هستند.
• پشتیبانی از این زبان برای بین‌المللی شدن بسیار مهم است.
• زبان سی شارپ برای نوشتن برنامه‌ها برای سامانه‌های تعبیه شده و میزبان در نظر گرفته شده‌است، سیستم‌عامل‌های پیچیده بسیار بزرگ گرفته تا توابع اختصاصی بسیار کوچک.
• هر چند برنامه‌های نوشته شده با سی شارپ طوری هستند که از لحاظ حافظه و پردازنده مورد نیاز مقرون به صرفه باشند، ولی خود زبان از لحاظ اندازه و کارایی به خوبی زبان‌های C و اسمبلی نیست.

تاریخچه

در سال ۱۹۹۹، شرکت سان اجازه استفاده از زبان برنامه‌نویسی جاوا را در اختیار ماکروسافت قرار داد تا در سیستم‌عامل خود از آن استفاده کند. جاوا در اصل به هیچ پلت فرم یا سیستم‌عاملی وابسته نبود، ولی ماکروسافت برخی از مفاد قرار داد را زیر پا گذاشت و قابلیت مستقل از سیستم‌عامل بودن جاوا را از آن برداشت. شرکت سان پرونده‌ای علیه ماکروسافت درست کرد و ماکروسافت مجبور شد تا زبان شیءگرای جدیدی با کامپایل جدید که به ++C شبیه بود را درست کند. در طول ساخت دات نت، کلاس‌های کتابخانه‌ای با زبان و کامپایلر SMC نوشته شدند. در سال ۱۹۹۹ آندرس هلزبرگ گروهی را برای طراحی زبانی جدید تشکیل داد که در آن زمان نامش Cool بود و همانند C بود با خواص شیءگرایی. ماکروسافت در نظر داشت اسم این زبان را تا آخر Cool قرار دهد، ولی به دلیل مناسب نبودن برای اهداف تجاری این کار را نکرد. در ارائه و معرفی رسمی چارچوب دات‌نت در PDC در سال ۲۰۰۰ این زبان به سی شارپ تغییر نام یافت و کتابخانه کلاس‌ها و runtime در ای‌اس‌پی‌دات‌نت به سی شارپ منتقل شدند. مدیر و سرپرست طراحان در ماکروسافت آندرس هلزبرگ بود که تجربه قبلی او در طراحی Framework و زبان‌های برنامه سازی++Borland، دلفی (شهر)، Turbo Pascal، ویژوال سی++ به آسانی در دستورالعمل‌های سی شارپ قابل رویت است و به همان خوبی در هسته CLR.

ویژگی‌ها

برخی از تفاوت‌های زبان سی شارپ با C و ++C عبارتند از:

• هیچ تابع یا متغیر سراسری(Global) وجود ندارد، تمام متدها و اعضا بایستی در داخل کلاس‌ها تعریف شوند. این امر ممکن است، هر چند برای استفاده از متغیرها و توابع عمومی باید از متدها و متغیرها در کلاس‌های عمومی استفاده کرد.
• متغیرهای عمومی، بر خلاف C و ++C، نمی‌توانند بلاک‌های پیوستی را در بر بگیرند.
• سی شارپ دارای یک نوع داده بولی است (bool). برخی از عبارت‌ها مانند while و if که شرطی هستند، نیازمند یک عبارت نوع بولی هستند. همان طور که ++C نیز دارای نوع داده بولی است، این نوع داده به راحتی می‌تواند به یا از Integerها تبدیل شود، و عبارتی مانند (if(a نیازمند این امر است که a از یک نوع قابل تبدیل به bool یا اشاره گر باشد. کامپایلر سی شارپ برنامه نویس را در این شرایط مجبور به استفاده از عباراتی می‌کند که به درستی یک مقدار bool را برمی‌گردانند؛ بنابراین دستوری مانند (if(a = b باعث بروز خطا می‌شوند.(به جای = بایستی از == استفاده شود)
• در سی شارپ، اشاره گرهای به حافظه بایستی فقط در داخل بلوکهای unsafe استفاده شوند و برنامه در این حالت برای اجرا نیاز به اجازه از کاربر دارد. بیشتر دسترسی شی از طریق شی امن است که یا همیشه در حال اشاره به شی صحیح موجود است یا یک مقدار Null دارد. اشاره گری به شی به درد نخور یا بلاک حافظه رندم غیر ممکن است. اشاره گر نا امن می‌تواند به نمونه‌ای از value-type، آرایه، رشته یا بلاکی که حافظه به آن داده شده‌است اشاره نماید. کدی که به عنوان نا امن علامت نخورده باشد، هنوز می‌تواند اشاره گرها را از سامانه بازیابی یا در آن ذخیره کند ولی نمی‌تواند مرجع جدیدی به آنها اختصاص دهد.
• حافظه ساماندهی شده نمی‌تواند صریحاً آزاد شود، ولی به طور خودکار به عنوان به درد نخور تلقی می‌شود. انتخاب آدرس‌های به درد نخور حافظه نفوذ ناپذیر است. هم چنین سی شارپ با استفاده از عبارات، پشتیبانی مستقیمی از پایان اجباری می‌کند (پشتیبانی از اصطلاح Resource Acquisition Is Initialization).
• وراثت چندگانه از کلاس‌ها در این زبان پشتیبانی نمی‌شود. البته یک کلاس امکان ارث بری از تعداد نامحدود واسط‌ها را دارد. پشتیبانی نکردن از وراثت چندگانه به دلیل اهداف معماری این زبان در CLI و برای جلوگیری از پیچیدگی است. در عوض می‌توان از اینترفیس‌های مختلف استفاده کرد. یعنی برای یک کلاس که احتمالاً فرزند کلاسی دیگر است (ارث برده) می‌توان چندین اینترفیس را پیاده‌سازی (Implement) نمود.
• سی شارپ بسیار typesafe تر از C++ است. تنها تبدیلات ضمنی مثل تبدیل نوع داده کوچکتر به بزرگتر یا تبدیل نوع مشتق شده به نوع پایه به طور پیش فرض و بدون خطا صورت می‌پذیرد. هیچ تبدیل ضمنی ای میانBooleanها و Integerها وجود ندارد و هر تبدیل user-defined بایستی به صراحت با یکی از کلمات explicit یا implicit نشانه گذاری شود. تبدیل b به a در حالتی که a یک Integer و b یک double باشد در زبان C++ مجاز است اما در سی شارپ به یک خطای زمان کامپایل منجر می‌شود (بایستی به صورت explicit تعریف شود)
• اعضای Enumeration در داخل محدوده شخصی خود قرار دارند.
• سی شارپ قابلیت syntactic sugar را برای توابع متداول، اکسسورها و ماجول‌های کسول شده در یک کلاس به صورت ویژگی‌ها قرار داده‌است.

اکسسورها که خاصیت نیز گفته می‌شوند در زبان سی شارپ قادر به کنترل دسترسی اعضا و معتبرسازی داده‌ها هستند.

• تمام انواع بازتابی(Reflection) و بازیابی(Recovery) قابل استفاده‌است.
• در حال حاضر (۳ ژوئن ۲۰۰۸) دارای ۷۷ کلمه رزرو شده‌است.

ساختمان داده (ساختار و ذخیر سازی داده)

این کمپایلر در مقابل C یا ++C دارای ساختار بسیار متفاوتی است که دانستن آن به برنامه نویس امکان نوشتن برنامه‌های بسیار بهینه را خواهد داد.

رشته‌ها

در C و یا ++C ساختار رشته به صورت ارایه‌ای از نوع char بود که امکان اضافه کردن به رشته را محدود می‌کرد به دلیل ثابت بودن طول در آغاز تعریف ولی در سی شارپ دو نوع متفاوت رشته وجود دارد؛ که یکی به صورت ارایه‌ای با طول ثابت ۲۵۶(در عمل ۲۵۵)موجوداست (به صورت پیش فرض) و در صورتی که با کمبود جا روبرو شود فضای جدید (بزرگتر) یافته و به ان انتقال می‌دهد؛ ولی در نوع دوم رشته‌ها از لیست پیوندی اسفاده می‌شود.

سامانه یکپارچه شده

سی شارپ دارای یک سامانه نوع یکپارچه‌است که به آن CTS می‌گویند. این بدان معناست که تمام انواع، شامل موارد اصلی مانند Integerها، مشتق شده از System.Object هستند. به عنوان مثال، هر نوع یک متد به نام ToString() را به ارث می‌برد. بخاطر کارائی، انواع اولیه (و انواع مقداری) به طور داخلی فضایی برای آنها بر روی پشته در نظر گرفته می‌شود.

انواع داده

CTS داده‌ها را به دو نوع تقسیم می‌کند:

• نوع مقداری (Value Type)
• نوع مرجعی (Refrence Type)

انواع داده‌ای توده ساده‌ای از داده می‌باشند. نمونه‌های انواع داده‌ای نه هویت مرجعی دارند و نه مفاهیم مقایسه مراجع را. برای مقایسه برابری یا عدم برابری انواع داده‌ای، خود مقدار داده‌ها را با یکدیگر مقایسه می‌کنیم مگر اینکه عملگرهای مشابه دوباره تعریف شده باشند. مقادیر داده‌های مرجعی همیشه یک مقدار پیش فرض دارند و همیشه می‌توانند ایجاد و یا کپی شوند. یکی دیگر از محدودیت‌های انواع داده‌ای این ات که آنها نمی‌توانند از یکدیگر مشتق شوند (ولی می‌توانند اشتراکاتی داشته باشند) و هم چنین نمی‌توانند در سازنده مقدار دهی اولیه شوند. مثالی از انواع داده‌ای، بعضی از انواع اولیه مانند int و float و char و System.DateTime می‌باشند. در مقابل، انواع مرجعی مفهوم تعریف مرجعی را دارند (که در آن هر نمونه از نوع مرجع، به طور ذاتی از دیگر نمونه‌ها جدا می‌شود، حتی اگر داده هر دو نمونه یکی باشد). این دقیقاً نمونه مشابه مقایسه تساوی یا عدم تساوی داده‌های مرجعی است، که در آن آزمایش برای مرجع‌ها از داده‌ای‌ها سریع تر است. در کل نه همیشه امکان تعریف نمونه مرجعی وجود دارد و نه امکان کپی یا نمایش مقادیر مقایسه دو نمونه؛ ولی به هر حال انواع مرجعی خاص می‌توانند این اعمال را از طریق سازنده‌های عمومی یا اجرای واسط‌های مشابه (مثل ICloneable یا IComparable) انجام دهند. نمونه‌هایی از انواع مرجعی، اشیا، System.String و Sysmet.Array می‌باشند. هر دو نوع داده قابلیت انعطاف توسط تعریف به وسیله کاربر را دارند. در واقع وقتی ما نوع داده‌ای را به تابع ای ارسال می‌کنیم، آدرس داده نیز فرستاده می‌شود. البته این امر پیش فرض است ولی برای داده‌های مثل آرایه، رشته‌ای، ادرس فرستاده می‌شود و ارسال از نوع مرجع می‌شود

Boxing و UnBoxing

Boxing عمل تبدیل مقدار نوع داده‌ای به نوع مرجع مشابه آن می‌باشد.

مثال:

int foo = 42;// Value type...
object bar = foo;// foo is boxed to bar.

UnBoxing عمل تبدیل نوع مرجع به نوع داده‌ای می‌باشد. مثال:

int foo = 42;// Value type.
object bar = foo;// foo is boxed to bar.
int foo2 = (int)bar;// Unboxed back to value type.

سی شارپ به برنامه نویس با استفاده از کلمه کلیدی Struct اجازه می‌دهد تا انواع مقداری User-defined را ایجاد کند. از دیدگاه برنامه‌نویسی، آنها کلاس‌های سبک وزن به نظر می‌رسند. برخلاف کلاس‌ها (که بر روی heap قرار می‌گیرند) و شبیه به انواع اولیه استاندارد مانند انواع مقداری Structها نیز بر روی پشته قرار می‌گیرند. آنها همچنین می‌توانند قسمتی از یک شئ باشند، یا در یک آرایه مرتب شوند، بدون حافظه غیر مستقیمی که به طور معمول برای انواع کلاس تخصیص می‌یابد.

ویژگی‌های جدید در سی شارپ ۲٫۰

ویژگی‌های جدید در سی شارپ چارچوب دات‌نت SDK ۲٫۰ (مطابق با سومین ویرایش استاندارد ECMA-۳۳۴):

کلاسهای partial

کلاس‌های Partial اجازه اجرای کلاس‌ها از بیش از یک سورس فایل را می‌دهند. این امر اجازه می‌دهد تا کلاس‌های بسیار بزرگ را قطعه قطعه کنیم و همچنین برای زمانی که برخی قسمت‌های یک کلاس به طور خودکار تولید می‌شوند مفید است.

file1.cs:

public partial class MyClass
{
    public MyClass()
    {
// implementation
    }
}

file2.cs:

public partial class MyClass
{
    public void SomeMethod()
    {
// implementation
    }
}

Genericها

genericها یا نوع‌های پارامتری شده یا چندریختی‌های پارامتری یک ویژگی جدید چارچوب دات‌نت ۲٫۰ است که به وسیله سی شارپ پشتیبانی می‌شود. برخلاف Templateهای سی پلاس پلاس، در این انواع به جای اینکه نمونه سازی توسط کامپایلر انجام شود، در زمان اجرا صورت می‌گیرد، بنابراین می‌توانند چند زبانه باشند در حالی که ++C نمی‌تواند. آنها دارای ویژگی‌هایی هستند که به طور مستقیم توسطTemplateهای C++ پشتیبانی نمی‌شوند مانند نوع محدودیت‌ها در پارامترهای Generic با استفاده از رابط‌ها(Interface). سی شارپ از پارامترهای‌های Generic بدون نوع پشتیبانی نمی‌کند. بر خلاف genericهای جاوا،genericهای دات نت برای پارامتری کردن انواع داده‌ای در اشیا ماشین مجازی CLI، از مفاهیم شیءگرایی استفاده می‌کنند که اجازه بهینه‌سازی و حفاظت انواع اطلاعات را می‌دهد.

کلاس‌های static

کلاس‌ها به صورت Static قابل تعریف نیستند مگر اینکه تمام اعضای آنها Static باشند؛ که این امر بسیار شبیه به مفهوم مدل در زبانهای رویه‌ای است. (زبان رویه‌ای: یک زبان برنامه‌نویسی که در آن عنصر اصلی برنامه‌نویسی یک زیربرنامه‌است. مانند زبانهای C، پاسکال و…)

پرونده:Imag|بندانگشتی|وسط|slam

=== یک شکل جدید از تکرار کننده با استفاده از سازنده توابع === یک شکل جدید از iterator(تکرار کننده)، با استفاده از ساختار yield return بسیار شبیه به yield زبان Python.

// Method that takes an iterable input (possibly an array) and returns all even numbers.
public static IEnumerable<int> GetEven(IEnumerable<int> numbers)
{
    foreach (int i in numbers)
    {
        if (i % 2 == 0) yield return i;
    }
}

Delegateهای ناشناس

 Delegate یک شی می‌باشد که حاوی یک یا چند اشاره گر به توابع می‌باشد؛ که با Invoke کردن آن تمامی توابع اشاره شده داخل آن اجرا می‌شوند.

Delegateهای ناشناس که عملکردهای محدودی را در سی شارپ به وجود می‌آورند. کد کنار بدنه Deletage ناشناس، دسترسی کامل برای خواندن یا نوشتن در متغیرهای عمومی، پارامترهای توابع و اعضای کلاسهای دارای محدوده Deletage را دارد ولی پارامترهای out و ref را پشتیبانی نمی‌کند. برای مثال:

int SumOfArrayElements(int[] array)
{
    int sum = 0;
    Array.ForEach(       array,
        delegate(int x)
        {
            sum += x;
        }
  );
    return sum;
}

Delegate covariance and contravariance

تبدیل گروه‌های متد به نوع Deletage در برگشت دارای covariant و در انواع پارامترها دارای contravariant هستند.

اکسسورهای یک خاصیت(get و set) می‌توانند دارای سطح دسترسی متفاوتی باشند

مثال:

 string status = string.Empty;
 
public string Status
{
    get { return status; }// anyone can get value of this property,
    protected set { status = value; }// but only derived classes can change it
}

نکته مهم: سطح دسترسی خاصیت نمی‌تواند بالاتر از سطح دسترسی اکسسورها باشد. به عنوان مثال private بودن خاصیت و public بودن اکسسور باعث بروز خطا می‌شود.

نوع داده Nullable

نوع داده Nullable (که با یک علامت سوال قابل تشخیص است: int? i = null;)اجازه تخصیص مقدار null را برای انواع داده‌ای می‌دهد. این امر باعث بهبودی فعل و انفعال با پایگاه داده SQL می‌شود. در این حالت نوع ستونی INTEGER NULL در SQL به طور مستقیم به int? در سی شارپ تبدیل می‌شود.

داده‌های Nullable در آخرین لحظات آگوست ۲۰۰۵ اضافه شدند چند هفته مانده به اتمام کار اداری و برای بهبود زبان. متغیر Null در حقیقت خالی نیست، بلکه نمونه‌ای است از struct Nullable<T> با ویژگی HasValue مساوی false. وقتی در برنامه قرار می‌گیرد، خود به خود نمونه خالی در آن قرار می‌گیرد، نه مقدار خود آن، در نتیجه اشاره گر مقصد همیشه غیر Null می‌باشد، حتی برای مقادیر Null. کد زیر نضص بالا را مشخص می‌کند:

int? i = null;
object o = i;
if (o == null)
    Console.WriteLine(«Correct behaviour - runtime version from September 2005 or later»);
else
    Console.WriteLine(«Incorrect behaviour - pre-release runtime (from before September 2005)»);

وقتی درون شی ای کپی می‌شود، نمونه Nullable به صورت تشریفاتی در آن قرار می‌گیرد و در نتیجه مقادیر و منابع Null با هم برابر می‌شوند. در گذشته این خاصیت دارای مجادله بود تا زمانی که علاوه بر چارچوب دات‌نت ۲، به هسته CLR نیز مجهز شد و همه تکنولوژی‌ها نظیر سی شارپ، ویژوال بیسیک، مایکروسافت اس‌کیوال سرور ۲۰۰۵ و مایکروسافت ویژوال استودیو ۲۰۰۵ را شامل شد.

Coalesce Operator

مقدار اولین عملوندی که null نباشد را برمی‌گرداند. (یا null، برای زمانی که تمام عملوندها null باشند)

object nullObj = null;
object obj = new Object();
return nullObj ?? obj;// returns obj

کاربرد اصلی این عملگر در قرار دادن یک مقدار nullable در یک مقدار non-nullable با استفاده از یک دستورالعمل ساده‌است.

int? i = null;
int j = i ?? 0; /* Unless i is null, initialize j to i. Else (if i is null), initialize j to 0. */

ویژگی‌های جدید در سی شارپ ۳٫۰

این ورژن در تاریخ ۱۹ نوامبر سال ۲۰۰۷ به عنوان بخشی از چارچوب دات‌نت ۳٫۵ عرضه شد؛ که شامل ویژگی‌های جدید الهام شده از زبان‌های برنامه‌نویسی اصلی (Functional) مانند Haskell و ML، و الگوی LINQ برای CLR است. در حال حاضر توسط هیچ موسسه استانداردسازی تائید نشده‌است.

معرفی لینک

لینک (به انگلیسی: Language Integrated Query)(مخفف انگلیسی: LINQ) یک زبان پرس و جوی قابل انعطاف و همه منظوره برای بسیاری از انواع منبع داده‌ها است (مثل انتخاب اشیا شناور، سندهای XML، بانک‌های اطلاعاتی و…) که در ویژگی‌های سی شارپ ۳ جمع شده‌اند. سینتکس زبان به زحمت از SQL گرفته شده‌است، برای مثال:

int[] array = { 1, 5, 2, 10, 7 };
 
// Select squares of all odd numbers in the array sorted in descending order
IEnumerable<int> query = from x in array
                         where x % 2 == 1
                         orderby x descending
                         select x * x;

مقدار دهی به اشیا

Customer c = new Customer(); c.Name = "James";

عبارت بالا می‌تواند به صورت زیر نوشته شود:

Customer c = new Customer { Name="James" };

مقدار دهی Collection

MyList list = new MyList();
list.Add(1);
list.Add(2);

عبارت بالا می‌تواند به صورت زیر نوشته شود:

MyList list = new MyList { 1, 2 };

فرض کنید که اجزای MyList و System.Collections.IEnumerable دارای متد عمومی Add هستند.

انواع داده‌ای بی نام

var x = new { FirstName="James", LastName="Frank" };

سی شارپ ۲٫۰ توابع بی نام را معرفی کرد. سی شارپ ۳٫۰ هم انواع بی نام را معرفی می‌کند. با استفاده از این ویژگی برنامه نویسان قادر خواهند بود به صورت Inline انواع دلخواه خود را ایجاد کنند. به نمونه زیر توجه کنید:

static void Main(string[] args)
{
    var anonymousType = new { Name = string.Empty, Age = 0 };
}

کد ارائه شده، یک نوع بی نام را تعریف می‌کند که از طریق متغیر ضمنی محلی به نام anonymousType در اختیار قرار می‌گیرد.

چرا Anonymous types؟ انواع بی نام بهترین گزینه برای تولید Entity Typeها می‌باشند. همانطور که گفته شد Entity Typeها فقط حاوی داده‌ها هستند؛ بنابراین به بهترین نحو می‌توان داده‌های دریافت شده از کاربر را در انواع بی نام بسته بندی کرد.

نتیجه نوع متغیر محلی

var x = new Dictionary<string, List<float>>();

کد بالا با کد زیر قابل تعویض می‌باشد:

Dictionary<string, List<float>> x = new Dictionary<string, List<float>>();

این ویژگی تنها یک ntactic sugarراحت برای کوتاه تر بیان کردن متغیرهای محلی نمی‌باشد، بلکه برای تعریف متغیرهای بی نام لازم نیز است.

عبارات لامبدا

عبارات لامبدا یک راه کوتاه برای نوشتن مقادیر توابع بی نام کلاس اول را فراهم می‌کنند. دو مثال زیر را در نظر بگیرید:

listOfFoo.Where(delegate(Foo x) { return x.Size> 10; })

listOfFoo.Where(x => x.Size> 10);

در مثال‌های فوق، عبارات لامبدا صرفاً یک نوع سینتکس برای delegateهای بی نام با مقادیر دارای بازگشت هستند. هر چند با توجه به نوع متن استفاده می‌شوند، کامپایلر سی شارپ می‌تواند لامبداها را به ASTها نیز تبدیل کند تا بعداً در زمان اجرا نیز بتوانند پردازش شوند. در مثال فوق، اگر listOfFoo یک مجموعه ساده داخل حافظه نباشد، ولی یک پوشه در اطراف جدول بانک اطلاعاتی می‌باشد. این تکنیک می‌تواند برای بهینه کردن اجرا، برای ترجمه بدنه لامبدا به عبارت معادل آن در SQL استفاده شود. در هر یک از دو راه فوق، خود عبارت لامبدا دقیقاً شبیه کد به نظر می‌رسد، بنابراین روش استفاده در زمان اجرا، برای کاربر ناپیدا می‌باشد.

یکی از ویژگی‌هایی که سی شارپ ۲٫۰ ارائه کرد، توانایی تعریف توابع به صورت Inline بود که این ویژگی با عنوان توابع بی نام (anonymous methods) شناخته می‌شود. توابع بی نام در پاره‌ای مواقع بسیار مفیدند. اما نحو(syntax) به کارگیری آنها دشوار می‌باشد. عبارات لامبدا ویژگی توابع بی نام را دارند اما با نحو ساده‌تری در سی شارپ ۳٫۰ معرفی شده‌اند. به نمونه زیر توجه کنید:

static void Main(string[] args)
{
   (int x) => x + 1;// explicitly typed parameter
   (y, z) => y * z;// implicitly typed parameter
}

تعریف عبارات لامبدا از نحو (syntax) خاصی پیرو می‌کند. همانطور که در کد بالا مشاهده می‌کنید، پارامترهای تابع هم به صورت صریح و هم به صورت ضمنی قابل بیان اند. کلمه return به صورت ضمنی حذف شده‌است. تابع معادل عبارت لامبدای اول به صورت زیر است:

int Fn(int x)
{
    return x+1;
}

لیست پارامترها و بدنه عبارت لامبدا توسط => از هم جدا می‌شوند. در صورتی که تعریف عبارت لامبدا بیشتر از یک خط کد باشد می‌توان بدنه آن را با استفاده از {} نشان داد.

static void Main(string[] args)
{
    (int x) => { x + 1; return x * x; };
}

خواص خودکار

کامپایلر به طور خودکار یک متغیر نمونه خصوصی و قرار دهنده و قرار گیرنده مناسب تولید می‌کند، مانند:

 public string Name { get; private set; }

توابع بسط داده شده

توابع بسط داده شده حالتی از سینتکس Suger هستند که امکان اضافه کردن متد جدید به کلاس موجود را بیرون از حوزه تعریف آن فراهم می‌کنند. در این مثال، تابع بسط داده شده یک تابع ایستا است که قابل فراخوانی توسط تابع مشابه می‌باشد. گیرنده فراخوانی مقید به اولین پارامتر تابع تحت عنوان this می‌باشد:

public static class StringExtensions
{
    public static string Left(this string s, int n)
    {
        return s.Substring(0, n);
    }
}
 
string s = "foo";
s.Left(3);// same as StringExtensions.Left(s, 3);

زبان سی شارپ کلمه کلیدی sealed را برای این منظور ارائه کرد که امکان ارث بری از یک کلاس را صلب کند. یعنی با اضافه شدن این کلمه کلیدی به ابتدای تعریف کلاس، امکان ارث بری از آن غیر ممکن می‌شود. سی شارپ ۳٫۰ ویژگی جدیدی را در اختیار برنامه نویسان قرار می‌دهد به این صورت که می‌توان هر نوع کلاسی حتی کلاس‌های مهر شده با Sealed را با استفاده از Extension methodsبسط داد.

توابع جزئی

توابع جزئی به تولید کننده‌های کد اجازه تولید اعلان توابع به صورت نقاط گسترش یافته‌ای که تنها شامل کدهای اصلی هستند را می‌دهد، در صورتی که یک نفر آن را در قسمتی از کلاسی دیگر اجرا کند.

متغیرهای ضمنی محلی

سی شارپ ۳٫۰ کلمه کلیدی جدید var را معرفی می‌کند که به کمک آن برنامه نویسان قادر خواهند بود متغیرهای محلی خود را بدون ذکر صریح نوع آن‌ها، تعریف کنند.

namespace CS3_Test
{
    class Program
    {
        static void Main(string[] args)
        {
            var string_value = "Hello C# 3.0";
            var int_value = 3;
        }
    }
 }

یکی از ویژگی‌های اصلی زبان سی شارپ،Strong Type بودن آن است. Strong Type بودن زبان به این معناست که با اعلان یک متغیر، نوع آن صریحاً باید توسط برنامه نویس مشخص شود. آیا اضافه شدن این ویژگی جدید، منافاتی با Strong Type بودن این زبان دارد؟ در پاسخ باید گفت که تعریف متغیرهای محلی به صورت ضمنی با استفاده از کلمه کلیدی var هیچ گونه منافاتی با Strong Type بودن سی شارپ ندارد. چون برنامه نویس می‌بایست نوع متغیر را به هنگام اعلان آن صریحاً مشخص کند. نوع متغیر پس از اولین اعلان تا اتمام حوزه تعریف آن تغییر نخواهد کرد و هر گونه تلاش برای تغییر نوع با خطا مواجه خواهد شد؛ بنابراین دو اعلان زیر نامعبر هستند:

namespace CS3_Test
{
    class Program
    {
        static void Main(string[] args)
        {
            var string_value;// Error: Implicitly typed locals must be inintialized
            var int_value = null; /* Error: Cannot assign '<null>' to an implicitly typed local */
        }
    }
}

استفاده از var تنها در تعریف متغیرهای محلی امکانپذیر است. در اعلان متغیرها به صورت سراسری، پارامترهای توابع و مقادیر بازگشتی نمی‌توان از var استفاده کرد. چرا var؟ این ویژگی آزادی عملی بیشتری برای کار با متغیرهای محلی در اختیار برنامه نویس قرار می‌دهد. سناریویی را در نظر بیگیرید که یک تابع تحت شرایطی، مقادیر از انواع مختلف را برگرداند. در این صورت بدون درگیر شدن با casting و تبدیل نوع می‌توان با تعریف متغیر ضمنی محلی هر نوعی را که تابع برمی‌گرداند، در اختیار داشت.

سازنده‌های پیشرفته

ماهیت تمامی برنامه‌های امروزی به گونه‌ای‌ست که با حجم عظیمی از داده‌ها سرو کار دارند. برای مدیریت داده‌ها، نیاز به کلاس‌هایی‌ست که در مهندسی نرم‌افزار آنها را Entity Types می‌نامیم. این کلاس‌ها به عنوان بسته‌هایی از داده‌ها محسوب می‌شوند. معضل فعلی موجود در رابطه با Entity Typeها تعدد سازنده‌های آن‌ها می‌باشد و ممکن است شما نیز با این مشکل برخورد کرده باشید. به این صورت که در سناریوهای مختلف، برنامه‌نویسان مجبور هستند سازنده یک کلاس را به چند شکل سربارگذاری کنند. سی شارپ ۳٫۰ راه چاره‌ای فوق‌العاده برای این مشکل ارائه می‌دهد. Object initializer حالت پیشرفته‌ای از سازنده می‌باشد.

class Person
{
    private string firstname;
 
    public string FirstName
    {
        get { return firstname; }
        set { firstname = value; }
    }
 
    private string lastname;
 
    public string LastName
    {
        get { return lastname; }
        set { lastname = value; }
    }
 
    private int age;
 
    public int Age
    {
        get { return age; }
        set { age = value; }
    }
}

این کلاس شامل سه متغیر بوده و برای هر متغیر خاصیتی تعریف شده‌است. اینک این سوالات مطرح می‌شوند: سازنده این کلاس را به چند شکل باید سربارگذاری کرد؟ سازنده‌ای که هر سه متغیر را مقداردهی کند؟ شاید در مواردی هر سه متغیر در دست نباشد در این صورت چه سازنده‌ای باید فراخوانی شود؟ سی شارپ ۳٫۰ راه حل زیر را ارائه می‌دهد. فرض کنید بخوانیم نمونه‌ای ازکلاس Person را ایجاد کنیم. همانطور که مشاهده می‌کنید، در سی شارپ ۳٫۰ به هنگام نمونه سازی، این امکان در اختیار برنامه نویس قرار می‌گیرد که هر یک از خصیصه‌های موجود در کلاس را به دلخواه و بنا به نیاز مقدار دهی کند به صورت زیر:

Person person = new Person
(    Age = 21,
    FirstName = "James",
    LastName = "Frank");

عبارات جستجو (Query Expression)

تیم طراح سی شارپ ویژگی فوق‌العاده‌ای را به آن اضافه کرد که برنامه نویسان را قادر می‌سازد نحو (Syntax) زبان‌های پرس و جو مانند SQL و XQuery را با استفاده از این زبان پیاده‌سازی کنند. این ویژگی با نام اختصاری LINQ شناخته می‌شود و دارای انواع زیر است:

• LINQ-to-Objects – talks to in-memory objects
• LINQ-to-SQL – talks to SQL Server databases
• LINQ-to-XML – talks to hierarchical data represented in XML
• LINQ-to-DataSets – talks to DataSet objects and underlying DataTables with their relationships
• LINQ-to-Entities – talks to “entities”، part of ADO.NET ۳٫۰

نمونه‌ای از کاربرد LINQ به صورت زیر است:

static void Main(string[] args)
{
    var int_array = new int[] { 1, 2, 7, 9, 12 };
 
    var selective_array = from c in int_array where c> 5 select c;
 
    foreach (var selected in selective_array)
    {
        Console.WriteLine(selected);
    }
}

توضیح: در مثال بالا ابتدا یک آرایهٔ int با مقداردهی اولیه تعریف شده‌است. سپس با استفاده از دستورها) LINQ که جز کلمات کلیدی سی شارپ محسوب می‌شوند)، آرایه‌ای با اعضای بزرگتر از ۵ انتخاب و در متغیر ضمنی محلی selective_array ذخیره می‌شود. در نهایت اعضای selective_array به صورت ۷ و ۹ و ۱۲ خواهد بود. در توضیح این ویژگی جدید به همین یک مثال بسنده می‌کنیم چون بیان تمامی جنبه‌های LINQ خود نیازمند نگارش مقاله‌ای مفصل می‌باشد.

آرایه‌های نوع ضمنی

آرایه‌ها را نیز می‌توان با استفاده از کلمه کلیدی var تعریف کرد.

static void Main(string[] args)
{
    var a = new[] { 1, 10, 100, 1000 };// int[]
    var b = new[] { 1, "one", 2 };// Error
}

پیش پردازنده

ویژگی «دستورها پیش پردازنده» سی شارپ(اگرچه آنها به واقع یک پیش پردازنده نیستند) مبنی بر دستورها پیش پردازنده C است که به برنامه نویس اجازه تعریف سمبلهایی را می‌دهند. برخی از این دستورها عبارتند از: #if، #region، #define. راهنماهایی نظیر #region تذکراتی به ویرایش‌گرها برای code folding می‌دهند.

توضیحات کد

توضیحات تک خط با استفاده از دو اسلش تعریف می‌شوند(//) و توضیحات چند خطی با /* شروع و به */ ختم می‌شوند.

public class Foo
{
// a comment
    public static void Bar(int firstParam) {}//Also a comment
}
 
public class FooBar
{
    /* a comment */
    public static void BarFoo(int firstParam) {}  /* Also a comment */

توضیحات چند خطی هم چنین می‌توانند با /* شروع و با */ تمام شوند.

public class Foo
{
    /* A Multi-Line
       comment  */
    public static void Bar(int firstParam) {}
}

سامانه مستندسازی XML

سامانه مستندسازی سی شارپ بسیار شبیه به جاوا است، اما مبنی بر XML. دو شیوه مستندسازی در حال حاضر به وسیله کامپایلر سی شارپ پشتیبانی می‌شود.

توضیحات تک خطی، که معمولاً در تولید کننده کد Visual Studioپیدا می‌شوند، با استفاده از/// شروع می‌شوند.

public class Foo
{
/// <summary>A summary of the method.</summary>
/// <param name="firstParam">A description of the parameter.</param>
/// <remarks>Remarks about the method.</remarks>
    public static void Bar(int firstParam) {}
}

توضیحات چند خطی، که در نسخه ۱٫۰ تعریف شدند، اما در نسخه ۱٫۱ پشتیبانی از آنها وجود نداشت با /* شروع و به */ ختم می‌شوند:

public class Foo
{
    /** <summary>A summary of the method.</summary>
     *  <param name="firstParam">A description of the parameter.</param>
     *  <remarks>Remarks about the method.</remarks> */
    public static void Bar(int firstParam) {}
}

نتکه:در اینجا یک ملاک سخت در مورد استفاده از فضاهای خالی در سندهای XML هنگام استفاده از /**وجود دارد:

/**
 * <summary>
 * A summary of the method.</summary>*/

نوع دیگری از کد بالا ارائه خواهد شد:

/**
 * <summary>
   A summary of the method.</summary>*/

سینتکس سندسازی توضیحات XML در یک ضمیمه بی قاعده از استاندارد ECMA از سی شارپ وجود دارد. یک استاندارد مشابه قوانینی برای پردازش توضیحات و تبدیل آنها به متون Plain در XML را با کمک قوانین CLI فراهم می‌کند. این به هر IDE در سی شارپ و دیگر ابزار گسترش دهنده امکان پیدا کردن هر نمادی را در کدها می‌دهد.

(CLR(Common Language Runtime

بخش مرکزی چارچوب دات‌نت، محیط اجرایی Runtime می‌باشد که اصطلاحاً به آن CLR یا .NET Runtime می‌گویند. کدهایی که تحت کنترل CLR اجرا می‌شوند اغلب به عنوان کدهای مدیریت شده نامیده می‌شوند.

اگر چه، پیش از این که کدها (همه زبان‌های چارچوب دات‌نت) به وسیله CLR اجرا شوند، بایستی مورد کامپایل قرار گیرند. در چارچوب دات‌نت عمل کامپایل در دو مرحله صورت می‌گیرد:

1. کامپایل سورس کد به MSIL.
2. کامپایل MSIL به کد مختص پلتفرم به وسیله CLR

یک نکته قابل توجه، اشتراک زبان میانی مایکروسافت با کد بایت جاوا(Bytecode)است. ایدة این اشتراک از آنجا سرچشمه گرفت که چون Bytecode یک زیان سطح پایین با یک دستور زبان ساده می‌باشد (که به جای متن مبتنی بر کدهای عددی است)، می‌تواند به سرعت به کدهای بومی(Native) ترجمه شود.

برخی ویژگی‌های MSIL

• شیءگرایی و بکارگیری واسط‌ها
• تمایز فراوان بین انواع مقداری و ارجاعی
• تعیین Strong Type (این نوع داده دیگر معتبر نیست)
• مدیریت خطا از طریق به کارگیری Exception
• بکارگیری صفات

اشکالات

پلتفرم

منبع چارچوب دات‌نت مایکروسافت برای اجرا فقط ویندوز است. پیاده‌سازی‌های دیگری برای اجرای برنامه‌های سی شارپ در ویندوز، لینوکس،BSD یا Mac OS X وجود دارند اما هنوز کامل نیستند: Mono و DotGNU در نوامبر سال ۲۰۰۲ توسط مایکروسافت(نسخه ۱٫۰) برای پیاده‌سازی CLI برای کار در Free BSD و Mac OS X ۱۰٫۲ ارائه شد، اما نسخه‌های بعدی آنها فقط قابل اجرا بر روی ویندوز بود.

پیشرفت در آینده

نسخه بعدی این زبان، سی شارپ ۴ است که از اکتبر سال ۲۰۰۸ در حال ساخته شدن است. ماکروسافت لیستی از ویژگی‌های جدید سی شارپ ۴ را در کنفرانس توسعه دهندگان حرفه‌ای اعلام کرده‌است. تمرکز اصلی در ورژن بعدی روی قابلیت هماهنگی فریم ورک‌ها و نوع زبان‌هایی است که کامال پویا یا قیمتی پویا هستند، مانند dynamic language runtime و COM. ویژگی‌های زیر تا کنون اعلام شده‌اند:

پارامترهای نوع generic از نوع Covariant و contravariant

پارامترهای واسط‌های generic و deletageها می‌توانند با استفاده از کلمات out و in از دو نوع Covariant و contravariant باشند. این تعیین نوع‌ها بعداً برای تبدیل انواع به یکدیگر، چه از نوع صریح یا مجازی و چه از نوع compile-time یا run-time به کار می‌رود. به عنوان مثال، واسط IEnumerable<T> در زیر دوباره تعریف شده‌است:

interface IEnumerable<out T>
{
  IEnumerator<T> GetEnumerator();
}

بنابراین، هر کلاس مشتق شده‌ای که از IEnumerable<Derived> استفاه کرده باشد، با تمام کلاس‌های پایه که IEnumerable<Base> را دارند سازگار است. به عنوان تمرین، کد زیر نوشته شده‌است:

void PrintAll(IEnumerable<object> objects)
{
  foreach (object o in objects)
  {
    Console.WriteLine(o);
  }
}
 
IEnumerable<string> strings = new List<string>();
PrintAll(strings);// IEnumerable<string> is implicitly converted to IEnumerable<object>

برای contravariance، رابط IComparer<T> به صورت زیر دوباره تعریف شده‌است:

public interface IComparer<in T>
{
    int Compare(T x, T y);
}

بنابراین، هر کلاسی که IComparer<Base> را برای یک کلاس پایه بیان می‌کند، با IComparer<Derived> در تمام واسط‌ها و کلاس‌هایی که از آن کلاس پایه مشتق شده‌اند، سازگار است. این امر نوشتن کد زیر را میسر می‌سازد:

IComparer<object> objectComparer = GetComparer();
IComparer<string> stringComparer = objectComparer;

جستجوی عضو پویا

در سامانه انواع داده‌های سی شارپ یک نوع جدید با نام شبه-نوع معرفی شده‌است که مانند System.Object رفتار می‌کند، ولی در ادامه، هر دسترسی به اعضا یا برنامه‌هایی که از این نوع استفاده می‌کنند، بدون چک شدن نوع داده‌هایشان اجازه کار دارند و تجزیه آنها تا زمان اجرا به تعویق می‌افتد. به عنوان مثال:

// Returns the value of Length property or field of any object
  int GetLength(dynamic obj)
  {
    return obj.Length;
  }
 
  GetLength(«Hello, world»);// a string has a Length property,
  GetLength(new int[] { 1, 2, 3 });// and so does an array,
  GetLength(42);// but not an integer - an exception will be thrown here at run-time

صدا زده شدن‌های متد پویا، مانند پارامترهای صریح یا مجازی با مقدار نوع dynamic راه‌اندازی می‌شوند. به عنوان مثال:

 void Print(dynamic obj)
  {
     Console.WriteLine(obj);// which overload of WriteLine() to call is decided at run-time
  }
 
  Print(123);// ends up calling WriteLine(int)
  Print("abc");// ends up calling WriteLine(string)

جستجوی پویا تحت سه مکانیزم مشخص اجرا می‌شود: COM IDispatch برای اشیا COM، رابط IDynamicObject DLR برای اشیا دارای این واسط و Reflection برای بقیه اشیا؛ بنابراین هر کلاس سی شارپ می‌تواند صدا زده شدن‌های پویای خود را با اجرای IDynamicObject در نمونه‌های خود جدا کند. در مورد متدهای پویا و مشخص کننده صدا زدن‌ها، تجزیه و تحلیل اضافه بار مطابق انواع اصلی که به عنوان آرگومان‌ها هستند، در زمان اجرا اتفاق می‌افتد، در غیر این صورت بر اساس قوانین تجزیه و تحلیل اضافه بار سی شارپ عمل خواهد شد. به علاوه، در مواردی که در صدا زدن پویا، گیرنده خودش پویا نیست، تجزیه و اضافه بار زمان اجرا تنها به متدهایی که در زمان کامپایل به صورت گیرنده ظاهر شده‌اند، رسیدگی می‌کند. به عنوان مثال:

class Base
{
  void Foo(double x);
}
 
class Derived: Base
{
  void Foo(int x);
}
 
dynamic x = 123;
Base b = new Derived();
b.Foo(x);// picks Base.Foo(double) because b is of type Base, and Derived.Foo(int) is not exposed
dynamic b1 = b;
b1.Foo(x);// picks Derived.Foo(int)

هر مقداری که توسط دستیابی به عضو پویا برگردانده شده باشد، خودش از نوع پویا است. مقادیر نوع پویا به سایر نوع‌ها و از سایر نوع عا قابل تبدیل هستند. در نمونه کد بالا، این امر به تابع GetLength اجازه با مقدار بازگردانده شده از Length بدون هیچ صریحی به عنوان integer استفاده کند. در زمان اجرا، مقدار واقعی به نوع خواسته شده تبدیل می‌شود.

کلمه کلیدی اختیاری ref

در حال حاضر کلمه کلیدی ref برای متدهای صدا زننده اختیاری است. کد زیر را در نظر بگیرید:

void Increment(ref int x)
{
  ++x;
}
 
int x = 0;
Increment(ref x);

به صورت زیر هم می‌تواند نوشته شود:

void Increment(ref int x)
{
  ++x;
}
 
int x = 0;
Increment(x);

آرگومنت‌های نام گذاری شده و پارامترهای اختیاری

در سی شارپ ۴ پارامترهای اختیاری ای با مقادیر پیش فرض موجود در ++C معرفی می‌شوند. به عنوان مثال:

void Increment(ref int x, int dx = 1)
{
  x += dx;
}
 
int x = 0;
Increment(ref x);// dx takes the default value of 1
Increment(x, 2);// dx takes the value 2

به علاوه، برای کامل کردن پارامترهای اختیاری، می‌توانید صریحاً نام پارامترها را در صدازدن‌های متدها تعیین کنید. این کار به شما اجازه تصویب کردن انتخابی برای هر زیر مجموعه اختیاری از پارامترهای متد را می‌دهد. تنها محدودیت موجود این است که پارامترهای نام دار باید بعد از پارامترهای بدون نام بیایند. نام پارامترها می‌توانند برای هر دو نوع پارامترهای اختیاری و ضروری تعیین شوند و می‌توانند برای بهبود خوانایی و فراخوانی دوباره آرگومان‌ها مفید باشند. به عنوان مثال:

Stream OpenFile(string name, FileMode mode = FileMode.Open, FileAccess access = FileAccess.Read) { ... }
 
OpenFile("file.txt");// use default values for both "mode" and "access"
OpenFile("file.txt", mode: FileMode.Create);// use default value for "access"
OpenFile("file.txt", access: FileAccess.Read);// use default value for "mode"
OpenFile(name: "file.txt", access: FileAccess.Read, mode: FileMode.Create);// name all parameters for extra readability, and use order different from method declaration

پارامترهای اختیاری inter-operating را با COMراحت تر می‌کنند. در گذشته، سی شارپ مجبور بود تمام پارامترهای متد سازنده COM را پشت سر بگذازد، حتی آنهایی را که اختیاری بودند؛ به عنوان مثال:

object fileName = "Test.docx";
object missing = System.Reflection.Missing.Value;
 
doc.SaveAs(ref fileName,
    ref missing, ref missing, ref missing,
    ref missing, ref missing, ref missing,
    ref missing, ref missing, ref missing,
    ref missing, ref missing, ref missing,
    ref missing, ref missing, ref missing);

با پشتیبانی از پارامترهای اختیاری، کد بالا می‌تواند به صورت زیر خلاصه شود:

doc.SaveAs("Test.docx");

کتابخانه‌ها

جزئیات مشخصات سی شارپ، حداقل تعداد نوع‌ها و کتابخانه‌های کلاس است که کامپایلر نیاز به وجود آن‌ها دارد. عملاً، اغلب سی شارپ توسط بیشترین استفاده از CLI را می‌کند، که استاندارد شده ECMA-۳۳۵ است.

مثال Hello world

در زیر یک مثال ساده از برنامه سی شارپ آمده‌است، نسخه‌ای از مثال کلاسیک Hello World:

class ExampleClass
{
    static void Main()
    {
        System.Console.WriteLine("Hello, world!");
    }
}

نتیجه، چاپ شدن متن زیر د خروجی است:

Hello, world!

هر خط هدفی دارد:

class ExampleClass

در بالا، تعریف کلاس آمده‌است. هر چیزی که در بین در علامت پرانتز باشد،ExampleClass را توصیف می‌کند:

static void Main()

این یک تابه عضو کلاس را در زمان شروع اجرای برنامه اعلان می‌کند. دات نت در زمان اجرا، تابع Main را صدا می‌زند (نکته: Main ممکن است از هر جای دیگری نیز صدا زده شود، مثلاً توسط تابع ExampleClass و با کد ()Main). کلمه کلیدی static تابع را بدون داشتن نمونه‌ای از ExampleClass قابل دسترس می‌کند. هر تابع Main در هر کنسولی باید به صورت static تعریف شود. در غیر این صورت برنامه به یک نمونه نیاز خواهد داشت و هر نمونه به یک برنامه نیاز دارد. برای اجتناب از این وابستگی دایره‌ای تجزیه ناپذیر، کامپایلرهای سی شارپ در صورت Static نبودن تابع Main، یک خطا اعلام می‌کنند. کلمه کلیدی void نشان دهنده این است که تابع Main هیچ مقداری را بر نمی‌گرداند.

Console.WriteLine("Hello, world!");

خط بالا، خروجی را می‌نویسد. در فضای اسم System، Console یک کلاس استاتیک است که یک میانجی بین ورودی، خروجی و خطای کنسول می‌باشد. برنامه‌ای که متدWriteLine را از کنسول صدا می‌زند، خروجی رشته «Hello، world!» را در خروجی نمایش می‌دهد.

استانداردسازی

در آگوست سال ۲۰۰۰، شرکت مایکروسافت، و Hewlett-Packard و شرکت اینتل به عنوان پشتیبان مشخصات سی شارپ را مانند CLI به سازمان استانداردسازی ECMA ارائه کردند. در دسامبر سال ۲۰۰۱، این سازمان، ECMA-۳۳۴ را با عنوان مشخصات زبان سی شارپ منتشر کرد. سی شارپ در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک استاندارد ISO به ثبت رسید(ISO/IEC ۲۳۲۷۰). در سال ۲۰۰۲، ECMA دومین ویرایش از خصوصیات زبان سی شارپ را پذیرفت.

در ژوئن سال ۲۰۰۵، ECMA سومین ویرایش را با اضافه کردن مواردی همچون کلاس‌های partial، متدهای ناشناس، انواع nullable و Genericها منتشر کرد. در ژوئیه ۲۰۰۵، ECMA استانداردها و TRها را همراه با پردازش Fast-Track اخیر به ISO/IEC JTC پیشنهاد کرد. این روند معمولاً ۶ تا ۹ ماه زمان می‌برد. آخرین ویرایش این زبان در ۱۵ آگوست سال ۲۰۱۲ در قالب Framework ۴٫۵ارائه گردید

کارائی

با توجه به توابع موجود در چارچوب دات‌نت امکان استفاده از این توابع وجود دارد که می‌توان گفت برای هر کاری شرکت ماکروسافت تابعی پیش بینی کرده؛ که این امکان را ایجاد می‌کند که به فایل اصلی پروژه هیچ فایل کتابخانی را اضافه نکنید (هم به صورت دستی یا خود کمپایلر). این موضوع خود باعث ایجاد فایل‌های خروجی با حجم بسیار کم می‌شود. این موضوع در بسیاری از موارد بسیار اهمیت دارد. برنامه‌های سی شارپ، همچون تمام برنامه‌های نوشته شده در چارچوب دات‌نت و سایر محیط‌های ماشینی مجازی مانند جاوا، نیازمند منابع سامانه و حافظه بیشتری نسبت به برنامه‌های نوشته شده با سایر زبان‌ها مانند سی پلاس پلاس است و هم چنین سرعت کمتری نیز دارد. هر چند تعریف زبان سی شارپ و CLI تحت استانداردهای ISO و ECMA استاندارد شده‌اند،CLI تنها قسمتی از Base Class Library (BCL) ماکروسافت می‌باشد که شامل کلاس‌های غیر استاندارد استفاده شده در برنامه‌های سی شارپ نیز می‌شود. از این گذشته، بعضی از قسمت‌های BCL تحت حق امتیاز ماکروسافت هستند که ممکن است پیاده‌سازی کامل framework را مختل کند، زیرا تنها بخش‌های استاندارد دارای حق محافظت RAND در برابر مدعیان را دارند.

پیاده‌سازی‌ها

متداول‌ترین کامپایلر سی شارپ، Microsoft Visual C# می‌باشد.

کامپایلرهای سی شارپ

• پروژه Microsoft Rotor (در حال حاضر به عنوان Shared Source Common Language Infrastructure شناخته می‌شود) (ثبت شده فقط برای استفاده آموزشی و تحقیقی) یک پیاده‌سازی منبع اشتراکی از CLR Runtime را فراهم می‌آورد و یک کامپایلر سی شارپ، و یک زیرمجموعه از کتابخانه]] CLI Framework مورد نیاز.
• پروژه Mono یک اوپن سورس از کامپایلر سی شارپ است، یک پیاده‌سازی اوپن سورس کامل از CLI شامل کتابخانه‌های Framework مورد نیاز که در ECMA ظاهر شده‌اند، و یک پیاده‌سازی کامل نزدیک به بقیه کتابخانه‌های اختصاصی کلاس چارچوب دات‌نت مایکروسافت.
• پروژه DotGNU نیز یک اوپن سورس از کامپایلر سی شارپ است، که پیاده‌سازی آن بسیار نزدیک به Common Language Infrastructure می‌باشد و کتابخانه‌های framework مورد نیاز موجود در ECMA و زیر مجموعه‌ای از کلاس‌های کتابخانه‌ای شخصی ماکروسافت در دات نت و دات نت ۲ را در بر دارد.

کاملاً شبیه به پروژه Mono.

نام زبان

اسم سی شارپ از علامت موسیقی شارپ گرفته شده‌است که در موسیقی بیان گر این است که متن نوشته شده باید نیم قدم از خط بالاتر باشد. مطابق با ECMA-۳۳۴، بخش ۶، مخفف‌ها و اختصارها، نام زبان به صورت «#C» نوشته می‌شود(«کلمه لاتین C (U+۰۰۴۳) به همراه علامت عددی #(U+۰۰۲۳)») که به صورت «سی شارپ» تلفظ می‌شود. علامت «#» نباید با علامت شارپ در موسیقی(♯، U+۲۶۶F) که در یک صفحه کلید استاندارد وجود ندارد اشتباه گرفته شود. پسوند شارپ، توسط بسیاری دیگر از زبان‌های دات نت مانند #J، #A و #F نیز به کار رفته‌است. پیاده‌سازی اولیه از زبان ایفل تحت دات نت نیز #Eiffel نام داشت که الان زبان ایفل را به طور کامل پشتیبانی می‌کند. هم چنین این پسوند بعضی وقت‌ها در کتابخانه‌ها نیز به کار می‌رود، مانند #Gtk، #Cocoa و #Qt.